Frank en Marjolijn in Australi

Zo, daar zijn we weer! Dit is voor even de laatste post omdat we vanaf donderdag de echte outback ingaan (met een 4 wheel drive zig zaggend naar Alice springs) en 10 dagen geen internet zullen hebben. Maar daarna zullen we alle mooie dingen weer online zetten!

Nadat we vertokken waren uit Warrnambool zijn we doorgereden naar het mooie Mount Gambier. Hier hebben we 2 overnachtingen geboekt en zijn we eens gaan rondkijken bij het Blue Lake. Het bijzondere aan dit meer is dat het van december tot maart een hele mooie blauwe kleur heeft (zie foto’s), en dat het van april tot november een grijzige kleur aannneemt (i.v.m. de tempratuur daling).

Buiten dit meer zijn we in Mount Gambier ook nog wezen snorkelen. Eerst zijn we wet suits gaan huren bij een echte Australier alles was namelijk: “Too easy dude, no worries mate en no drama’s”, toen we vroegen hoe laat we de pakken weer in moesten leveren. Het kwam er op neer dat we dat zelf maar een keer moesten bekijken… Hierna zijn we naar Ewens Ponds gegaan om te snorkelen. Alleen toen kwamen we voor een probleem te staan..wat doen we met de auto sleutels…(het zag er allemaal verlaten uit en er was dus geen infodesk ofzo). Na lang nadenken, en wel honderden vliegen uit ons gezicht te hebben verjaagd (dit maakt het zoeken naar een oplossing niet makkelijker), hadden we besloten om een veter uit mijn schoen te trekken en daar een leeg wasmiddel flesje aan te binden en daar dan weer de sleutels in te doen zodat we dat mee konden nemen het water in. Het heeft nog gewerkt ook!! Het mooie aan Ewens Ponds is dat als je aan het snorkelen bent het van boven net is alsof je in een Nederlands riviertje met riet aan de zijkant aan het zwemmen bent, kijk je echter onder water, is het zooooooo helder en een hele andere wereld, dat is bijna niet voor te stellen als je weer boven water kijkt!  (foto’s van dit avontuur volgen nog)

Na Mount Gambier zijn we op weg gegaan naar McLaren Vale (een plaatsje onder de rook van Adelaide), wat erg bekend is om z’n uitgestrekte wijnerijen (het is soms net Zuid Frankrijk). Op de weg naar McLaren Vale, wat zo’n 450 KM is, lagen enorm veel dode kangeroos en kapotte banden, en het landschap langs de weg was volledig verlaten en uitgestrekt…  Toen we na 450 KM aankwamen in McLaren Vale werd ons verteld dat de Camping veel overlast had van Backpackers (iets wat we nog niet eerder gehoord hadden), toen we de camping opliepen zagen en wat informeerde zagen we waarom, er was geen werk meer in de omgeving (de druiven waren blijkbaar al geplukt). En dan blijven al die backpackers maar hangen op de camping zonder verder te kijken (slim hoor!!) ………Mede om die reden maar voornamelijk om de reden dat het openbaar vervoer richting Adelaide veel beter was  op een andere camping, zijn we verhuis naar Darlington (een wijk in Adelaide).

Nu zitten we dus in Adelaide en de stad bevalt ons erg goed. We hebben hier een aantal dagen rondgelopen en nog wat hoognodige dingen (longsleeves…) aangeschaft voor Heading Bush. De stad Adelaide bevalt ons zeer goed, het doet vrij europees aan en heeft een gezellige sfeer. Heel veel barretjes, terrasjes, restaurantjes. Helaas hebben we niet zoveel geld dus uit eten zit er niet in, maar anders waren we hier iedere dag uit eten gegaan hoor!! Misschien toch nog maar een keer terug gaan

Zoals geschreven vertrekken we a.s. donderdag naar Alice Springs maar morgen gaan we eerst naar Barroso valley om naar een wijnerij te gaan om (hoe kan het ook anders) wijn te proeven!!!

Oja!! Jongens, houden jullie me eens wat beter op de hoogte van de voetbaluitslagen!!!! Ik zenuw me elke zondag weer de pan uit zonder jullie smsjes!!

@ Danielle, super die voetbalplaatjes, ik kijk er nu al naar uit om het album van je te ontvangen!!!!!

Na 3,5 week in Seaford werd het toch echt hoog tijd dat we verder gingen… Niet het leukste om te doen, want een huis is toch wel heel erg fijn om te verblijven! Bovendien was het gewoon enorm gezellig bij Aad en Marita, maarja, we konden er niet tot oktober blijven…

Na 2 dagen waren dan ook wel weer gewend aan het kamperen, en daarbij, we kwamen op de Great Ocean Road, dus de gedachten konden al snel verzet worden bij alle enorm mooie uitzichten! We hebben het allemaal gezien hoor, de 12 apostels, de Loch Ard Gorge, de London Bridge, the Arch, the Grotto. En het ene was nog mooier dan het andere! Twee springen er wel uit, de Loch Ard Gorge en the Grotto, de eerste omdat het verhaal eigenlijk heel mooi is, bij deze inham is namelijk een schip gezonken, met maar 2 overlevenden en bij Aad hangt een schilderij van het scheepswrak. Verder was het strand wat erbij lag zo mooi, je zag de grote golven aankomen, en vervolgens het strand op stormen. Echt heel mooi. Kan het eigenlijk niet uitleggen… The Grotto was zo mooi, omdat er een doorkijk ontstaan is, waaronder een plas water ligt, waarbij het net is alsof de zee weerspiegelt wordt. Maar wederom, het is gewoon niet uit te leggen… Misschien dat de foto’s het iets duidelijker maken

Verder hebben we onze eerste koala’s gezien (Eindelijk!) en pinguins! Het waren er wel 7… Ik had in mijn Rough Guide (hij wordt goed gebruikt hoor zus!) gelezen dat er bij de 12 apostels ook pinguins aan land zouden komen ’s avonds (net als op Philip Island, daarom hebben we dit overgeslagen ;)) en dat het daar een stuk rustiger zou zijn. Wij wachten…. en wachten… de zon ging onder… het werd koud… zullen we dan maar alvast terug lopen? En ineens! Jawel! Ik dacht dat het een schildpad was, maar die viel ineens heel raar uit elkaar… Het waren pinguins, wel een stuk of 7! :D Waarschijnlijk toch maar Philip Island bezoeken als we terug zijn in Melbourne…. Ik heb er dan ook geen foto’s van, want het was er veel te donker voor…

Naast een hoop mooie kustlijnuitzichten hebben we ook nog 2 wandelingen door het Otway National Park gemaakt. Ook erg mooi! Een hoop groen, regenwoud, bomen en varens.

Nu zitten we in Warrnambool een dagje bij te komen op een camping met een eigen badkamer Heel maf, we slapen gewoon in de tent, maar we hebben wel onze eigen badkamer Morgen gaan we weer verder richting Adelaide, en daar vertrekken we op 26 februari dan weer om de Heading Bush tour te doen.

De auto doet het trouwens perfect! Echt heerlijk zo’n automaat

Nou, eindelijk, vandaag konden we de auto ophalen! Hij is nu bijna klaar voor de grote reis, morgen nog een soort van kleine beurt en dan vertrekken we donderdag!

En met trots presenteren we de foto’s! (Let niet op mij… maar dat was de enige foto met El erop…. :D)

Afgelopen 2 weken hebben we enorm veel in en rondom Melbourne gedaan en gezien! We hebben ook in Aad’s tuin gewerkt (vijver leeggemaakt en palmbomen gesnoeid).

26 januari was het dan zover, de viering van Australia day! Er wordt gevierd dat in 1788 de Eerste Vloot Sydney bereikte. We zijn samen met Ineke en Andrew naar een BBQ (waar zoals gewoonlijk het bier rijkelijk vloeide) geweest en ’s avonds vuurwerk gaan kijken op het strand.

Na Australia day zijn we Melbourne down town verder gaan verkennen, en het bevalt ons veel beter dan Sydney down town! Het is veel wijder opgezet en er zijn allerlei gezellige terrasjes en dergelijke. We hebben wel gelachen om de Foreign Language Bookshop… Het nederlands valt blijkbaar onder het Duits (Frank heeft er nog maar even wat van gezegd… ) en de boeken waren echt veeeeeeeeeeeel te duur

We zijn ook nog een dagje naar Cape Shank geweest! Onderweg naar Cape Shanck zijn we nog gestopt bij Arthurs Seat, deze staat boven op een berg met fantastisch uitzicht over de baai. Bij Cape Shanck zelf hebben we de boardwalk gedaan, super mooi uitzicht en een geweldige atmosfeer!

Op 3 februari zijn we naar Sorrento geweest, een gezellig stadje maar wat veel specialer was: de rock pool’s! Als het eb is kun je letterlijk op de bodem van de zee lopen en in alle kuilen blijft dan water zitten dat zoooooooo helder is!!! Super!!

Natuurlijk heeft het nieuws een behoorlijk aantal mensen al bereikt, maar aangezien er nog geen beeldmateriaal bij was, bij deze Ik heb het natuurlijk over de dag dat we met een zwager van Aad, Richard mee mochten op de boot! We hebben die dag gezwommen, gevist en we zijn naar Seals Rock geweest. Het grootste nieuws is natuurlijk dat Frank een HAAI gevangen heeft Hij kan er maar niet over ophouden trouwens…. Maar hierbij de foto van de bewuste haai, mogen jullie zelf oordelen Ik zal er nog maar wel bij zeggen dat deze haaisoort beschermd is, en we hem dus helaas niet mochten houden Ik (Marjolijn) heb trouwens een stingray (pijlstaartrog) gevangen, die 3 keer zo groot was als Frank zijn haai en bewezen heeft mensen te kunnen doden (Steve Irwin) maar goed, haai klinkt natuurlijk nog steeds veel spannender Het was in ieder geval een dag om nooit te vergeten, want bij Seals Rock zwommen de zeeleeuwen gewoon onder de boot door! Ik had graag met ze gezwommen, maar ja, ze blijven haaienvoer…

Om jullie nog even gerust te stellen, we hebben nog geen nare dingen ondervonden door de bosbranden. Ze zijn wel dichtbij gekomen, want gisteren stond Cheltenham in brand en dat is maar een klein stukje hiervandaan, maar de enige overlast die wij hebben is de rook. Gisteren werd de lucht helemaal grijs alsof het ging regenen, maar dat was de rook. Verder is Marysville afgebrand, er staan nog 2 huizen. Dit was een heel leuk stadje waar Aad ons nog mee naartoe had willen nemen, waar hij ook met de rest van de familie die hier geweest is, is wezen kijken, omdat daar allerlei mooie watervallen en dergelijk zijn. Maar waarschijnlijk is dan dus ook het National Park helemaal afgebrand. Het nieuws wat hier binnenkomt is vreselijk en de plaatjes hebben jullie vast ook wel gezien. Ik heb nog een satellietfoto gevonden die ik hieronder gezet heb, wij zitten aan de rechterkant van de baai, dus nog vrij van branden. Verder heeft het vanmorgen de hele ochtend geregend en is het nu maar 21 graden, wat ook voor de komende 3 tot 4 dagen voorspelt wordt, dus ik denk dat het ergste leed geleden is. Maar het blijft vreselijk, de foto’s van mensen die hun huis kwijt zijn en de overleden mensen die ze nu pas terugvinden omdat ze er nu pas bij kunnen…

Als laatste krijgen we aanstaande dinsdag eindelijk onze auto (dan is ie door alle keuringen heen en kunnen we ‘m eindelijk ophalen). Foto’s volgen natuurlijk later. Verder willen we aanstaande woensdag of donderdag vertrekken richting Adelaide, een beetje met spijt in ons hart, want we hebben het hier echt super naar onze zin, maar het avontuur wacht en we komen hier in Seaford zeker terug, voor de bruiloft van Hanna!

Voor nu is het weer voorlopig genoeg geweest, en we kijken weer uit naar jullie reacties!

Na Moruya zijn we weer verder zuidwaarts gereden, met als einddoel Eden, en tussendoor gestopt in Narooma en Bermagui. In Narooma hebben we geluncht en heel erg gelachen om een stel pelikanen en meeuwen, die aan het vechten waren om een vissenkop Er stond een man zijn vis schoon te maken, en die gooide het afval in zee. Maar er bleef echt niks van over, want alles werd opgegeten door de vogels En pelikanen, die zijn GROOOOOT! Nooit geweten Eentje kwam zelfs de kant op, terwijl wij daar zaten, en daar waren we toch wel een beetje van onder de indruk, zo dichtbij… In Bermagui hebben we een ijsje gehaald en even gestopt om door een zeer ondiep stuk (kristalhelder blauwe) rivier te lopen. Daarna zijn we doorgereden naar Eden.

In Eden hebben we de eerste eigen materieele pech gehad… De tentstokken waren al flink verbogen, maar tot overmaat van ramp brak er zelfs 1… Gelukkig konden ze op de camping een noodreparatie uitvoeren waardoor de tent het nog 2 nachten gehouden heeft. Maar we hebben toch maar wel een reparatieset gekocht, waardoor we nu weer goede stokken hebben (wel een gepriegel om dat elastiek er weer doorheen te rijgen zeg… pfff) De camping in Eden was net een Center Parcs camping trouwens, erg mooi. In Eden zelf hebben we een beetje rondgereden, een uitzichtpunt bekeken en het Killer Whale Museum. Maar het verhaal dat ze daar vertelde geloofden we eigenlijk niet…

Na Eden zijn we doorgereden naar Lakes Entrance. Hier hebben ze een gat gemaakt in de duinen om de meren te voeden. Mooie omgeving, we hebben hier een boottocht gemaakt over de meren. Helaas niet de beloofde dolfijnen en zeehonden gezien, maar toch een leuke middag gehad Na vertrek uit Lakes Entrance zijn we langs het Ninety Mile Beach gereden, erg mooi strand, en vooral heeeeeeeel lang Hier hebben we het eerste zeepaardje in het wild gezien… hij was wel dood helaas… Maar die zien er toch nog best gek uit! En ze zijn ook veel groter dan ik dacht Als eindpunt hadden we Yanakie, dit ligt vlak boven Wilson Promontory, een National Park waar alle Victorians op vakantie gaan Hier hebben we een wandeling gemaakt naar Sqeaky Beach, erg mooi.

En na deze wandeling hadden we nog maar 1 doel: de familie Meijer in Melbourne Hier zijn we heel erg goed ontvangen en we hebben de afgelopen week al een hoop gezien en gedaan. Maar omdat de afgelopen week zo ongelooflijk snel gegaan is, geef ik een foto-impressie, met de dingen die we gedaan hebben, ik heb namelijk geen gevoel meer voor tijd, dus weet ook niet precies meer wat we welke dag gedaan hebben

Zoooo lieve mensen, eindelijk weer een update op onze website! Ga er maar eens goed voor zitten want we hebben een hoop te vertellen.
Vanaf 2 januari zijn we dan samen met Lucas eindelijk uit hartje Sydney vertrokken, we zijn echter niet zo ver gekomen omdat we nog kampeerspullen moesten halen. S’avonds hadden we onze eerste echte kampeer sessie (nog nooit een tent opgezet!) op Land Cove Tourist Park aan de rand van Sydney!

Na deze stop zijn we dan echt vertrokken uit Sydney. We zijn gereden naar een klein plaatsje met de naam Ulladulla. Ulladulla heeft een fantastisch strand en het is een erg leuk dorpje! Daarna zijn we doorgereden naar het bekende vissersdorpje Batemans Bay.
Toen we daar aan kwamen was het ongeveer 39 graden, we konden dan ook niet geloven dat het in Nederland -20 graden was!!
In Batemans Bay was het zeer aangenaam, we zijn naar Pebbly Beach, Depot Beach en North Durras geweest, op deze plekken liep je zo van het regenwoud op het strand!!! Erg mooi! Ook zagen we veel verschillende vogels met hun verschillende geluiden.

Hierna zijn we naar Canberra gegaan en dat voelde toch wel goed, effe weer een (grote) stad! Het voelde alsof we weer in de beschaving terecht kwamen na al die natuur

Helaas had Canberra ook een keerzijde, op de eerste avond ging de auto van Lucas namelijk kapot. En niet zomaar, de koppeling bleek verbrandt te zijn, een grapje van $2000,- … Bovendien zou het ongeveer een week gaan duren, iets waar wij helaas geen tijd voor hadden in ons tijdschema (wij moeten 25 februari in Adelaide zijn in verband met de Heading Bush tour)… Dus zodoende hebben Frank en ik een auto gehuurd en hebben Lucas helaas achter moeten laten in Canberra.

Wel hebben we het War Memorial bezocht, dit was heel erg indrukwekkend, erg mooi! We hebben er een dikke middag rondgelopen, maar voor ons gevoel hebben we maar een kwart gezien. Wel hebben we een hele leuke guided tour gedaan, en de guide heeft hele leuke verhalen verteld Verder hebben we in Canberra niet zoveel gedaan, omdat we veel met de auto’s bezig geweest zijn.

Op dinsdag 13 januari is het avontuur dan voor ons samen begonnen We hebben de auto opgehaald, de spullen verdeeld (het leek wel een garagesale ) en de auto volgestouwd. En het was stouwen, want we hadden toch weer meer bagage dan we dachten… Maar het zat er allemaal in en we zijn vertrokken. We hebben die dag ongeveer 250 km gereden, waarvan 50km omgereden… Dat krijg je ervan als je 1 afslag verkeerd neemt, je kunt omdraaien, maar zonder borden kom je er pas ergens halverwege pas achter dat je de verkeerde weg volgt… Dus zijn we maar doorgereden, hebben we weer een ander stukje gezien Na dit ritje kwamen we aan in Moruya waar we op een mooie camping een plekje vonden. We besloten er 2 dagen te blijven om een beetje bij te komen van de stoffige camping in Canberra, en alles maar eens een keer te wassen We hebben hier een dag gehad met 40 graden, waarop we besloten om naar het strand te gaan, wat heeeeeel erg mooi was (zie foto’s )

En nu ga ik slapen, morgen gaan we weer verder

Super bedankt voor alle mooie reacties op onze website. Het doet ons elke keer weer goed dat er zo op gereageerd wordt!!!
Wel 1 klein commentaar, probeer te reageren op de stukjes en niet in de kop: About. Het komt namelijk voor dat we daarom de berichtjes pas heel laat lezen.
Verder denken we natuurlijk veel aan jullie (ja “Frank met de baard” ook in de Blue Mountains

Nog een toevoeging: Vanaf nu moeten jullie geregistreerd zijn om te kunnen reageren. Laat je hier niet door afschrikken, dit heb ik puur en alleen gedaan omdat we compleet volgespamd werden. Het is alleen een kwestie van een gebruikersnaam en een wachtwoord, dus niks ingewikkelds Bedankt!

Gisteren was het dan zover….de reden waarom we tot vandaag in Sydney zijn gebleven: “de overgang van 2008 naar 2009!”

Rond 7 uur stonden we al langs ons bedje om vroeg nog wat inkopen te doen in de stad en daarna naar de Botanic Gardens te gaan, vanuit dit punt kun je de Harbour Bridge en het Sydney Opera House perfect zien (als je de goede plaats hebt natuurlijk). Aangekomen (rond 9 uur) bleken we niet de enige te zijn met dit idee, de rij stond al zolang dat we ‘m vanaf de weg al bijna konden zien…..We zijn toen een stukje omgelopen en kwamen uit bij het voorste stuk van de rij. We lazen dat de eerste 20.000 mensen binnengelaten zouden worden en dat daarna de poorten gesloten zouden worden, kortom we baalden flink!!! Ik was al op weg naar het einde van de rij totdat het lieve kleine Marjolijntje iets zei in de trant van: “IK BEN HIER MISSCHIEN MAAR 1X EN DAN GA IK HET OOK GOED ZIEN.” En ze besloot om brutaal achter een groep Nederlanders (die daar al veel langer stonden) te gaan staan. Niemand had het door en na een uur of 2 wachten waren we binnen!! Eenmaal binnen liepen en liepen we maar en opeens stonden we op een van de beste plaatsen die je maar kunt bedenken! Een fantastisch uitzich over de Harbour Bridge en het Sydney Opera House! We hebben hier onze stoeltjes neergezet en zijn gaan zitten!

Na wat te hebben rondgelopen, wat gelezen, wat mooie muziek geluisterd, een huwelijkaanzoek te hebben gezien (van een vermoedelijk Koreaans paar) en wat genuttigd te hebben was het (na 12 uur wachten!) dan eindelijk zover!!! Het was fantastisch en we hebben genoten!! Voor beeldmateriaal verwijzen we jullie wel naar Youtube, omdat het heel moeilijk was om foto’s en filmpjes te maken. En op youtube is alles goed te zien.

We zijn ook nog in de Sydney Tower geweest (op dinsdag), fantastisch uitzicht maar de camera was leeg… Dus we hebben maar 1 foto Maar we hebben wel genoten!

Als laatste nog 1 ding, morgen begint de rit, we gaan op weg naar Melbourne waar we ongeveer 2 of 2,5 week over willen doen, dus voorlopig horen jullie waarschijnlijk niks van ons, maar wees niet bang, het gaat goed met ons hoor!

Zo, we zijn er een paar dagen niet geweest en meteen hebben een heel verhaal hoor!

Laat ik beginnen bij het begin, namelijk de rondleiding door het Sydney Opera House. Aangezien het hier een aantal dagen niet zo lekker geweest is, hebben we mooi wat binnen dingen kunnen doen, zoals dus de Hyde Park Barracks, de Art Gallery en een rondleiding door het Sydney Opera House (SOH). Dit laatste was echt heel erg leuk, we mochten binnen kijken We hebben zelfs de grote concert Hall van binnen mogen bekijken. Helaas geen foto’s mogen maken in de zalen, maar wel van de rest er omheen. Trouwens, die concert hall is verder toch niet op de foto te krijgen zonder bijzonder toestel, dus we doen het maar gewoon met de plaatjes van internet

Ik heb ook nog een aantal foto’s gemaakt waarbij ik heb geprobeerd om de constructie op de foto te krijgen, maar dit was toch best wel heel erg moeilijk, aangezien die schelpen zo enorm groot zijn Het is gewoon een betonnen gebouw, maar de spanten vond ik er toch wel heel speciaal uitzien, dus die heb ik (gedeeltelijk) op de foto gezet. Uiteraard is het geheel opgebouwd als doos-in-doos-constructie, hoewel ik het toch wel grappig vond dat ze dat dus al zo ontzettend lang toepassen Wat me ook opviel is dat het hele gebouw ontworpen is door Jorn Utzon in samenwerking met dhr Arup (dit is met name voor mn DHV-collegae )

Op kerstavond zijn we op stap gegaan (tja, je kan het toch ook niet zo voorbij laten gaan), richting King’s Cross. Erg vage buurt, veel prostitutie en stripclubs, maar ook een hoop geschiedenis en een hele mooi fontein

En toen was het kerstmis We zijn met een groepje op Clovelly beach gaan bbq-en (ik weet niet meer hoe ik het voluit hoor te schrijven… ), zoals het eigenlijk een beetje hoort natuurlijk, kerst in Australie Het was een hele onderneming, want er moest natuurlijk van alles mee, zoals de bbq, vlees, drinken, brood, bier en niet te vergeten, mensen Hoewel degene die ons ophaalde een Ford Falcon mee had (vrij grote stationcar) paste toch niet alles helemaal zoals het eigenlijk zou moeten, en zo kwam het dat iemand de bbq op schoot had, en Lucas op de derde rij  moest zitten

De bbq was verder super, mooi weer, mooi uitzicht, lekker eten. We moesten wel op de rotsen gaan zitten, omdat het niet toegestaan is om op het strand te bbq-en, ivm met kinderen en rotzooi etc. We hebben echt genoten van deze middag, heerlijk naar de zee gestaard, en zelfs nog een spirituele boodschap gekregen! (wat uiteindelijk gewoon een reclame bleek te zijn van de telefoonmaatschappij Telstra… )

Na het bbq-en besloten we nog eens te gaan kijken op Bondi Beach (the place to be!). Omdat vrijwel iedereen (behalve ik zei de gek ) bier gedronken had, heb ik gereden, erg maf, zo links en met het stuur aan de andere kant Dus ik heb mijn vuurdoop gehad, en nog wel in een automaat ook nog Op Bondi Beach mag ook geen alcohol gedronken worden (zoals op elk strand in Australie, of in ieder geval Sydney) dus daar mochten we niet heen, aangezien er nog het een en ander in de koelbox zat. We zijn dus op het gras gaan zitten, maar wat bleek, ook daar mag niet gedronken worden! Het lag er echter vol met dronken engelsen, dus ach dachten wij. Maar na ongeveer 10 minuten werd er ineens gejuicht, er kwam ineens een peleton politieagenten het gras op, en zij begonnen het schoon te vegen. Ieder die een alcoholische versnapering bij zich had werd vriendelijk verzocht naar huis te gaan. Erg apart. We zijn opgestaan en hebben op de stoep nog zeker een uur naar de vertrekkende mensen staan kijken, blijft leuk hoor, mensen kijken Rond 9 uur zijn we maar met de bus naar huis gegaan, ook zoiets, ze willen tegen die tijd echt iedereen naar huis hebben, dus de bussen stromen toe en er staan mesnen van de busmaatschappij die iedereen echt bijna naar binnen duwen! We mochten wel gratis mee (dan zat de bus sneller vol….) en waren uiteindelijk rond 10 uur alweer thuis. Maar na zo’n rare dag vonden we dat toch niet zo erg en hebben nog even genoten van de rust in het hostel.

Op vrijdag was het hier Boxing day (2e kerstdag kennen ze niet!) en op die dag begint hier de enorme halfjaarlijkse sale! Dus wij dachten, laten we eens gaan kijken. Nou, dat hebben we geweten…. Je kon werkelijk over de hoofden lopen… Ik heb geprobeerd nog iets leuks te vinden in de Sale, maar op de vrouwenafdeling was het echt een gekkenhuis… Frank heeft nog wel wat gevonden, omdat het op de herenafdeling gelukkig iets rustiger was… Het mooiste vond ik nog wel dat die sale dus gewoon nog steeds loopt en ik vandaag op mn dooie gemak heb kunnen winkelen en zelfs een leuke bikini voor 15 euro gevonden heb Maar het was een wijze les, NOOOOOIT gaan winkelen op Boxing Dag

’s Avonds was het weer rennen geblazen, want nadat we onze spullen gepakt hadden hebben een wandeling van ongeveer 3 kwartier gemaakt omdat we gingen SURFEN! Woehoe! Nooit beseft dat die straten hier zo enorm lang zijn… Ongelofelijk! Maar, eindelijk was het dan zover, het surfweekend 2 dagen helemaal weg uit Sydney, in een National Park (bij Crescent Head) in de middle of nowhere, heeeerlijk! We hebben echt genoten en het surfen ging bij mij uiteindelijk best goed (ben wel helemaal bont en blauw… en kwam op een gegeven moment niet meer tegen de golven in…. ) en bij Frank kwam er ook verbetering in Het blijft gewoon een kwestie van oefenen oefenen oefenen Maar we hebben de smaak te pakken en we willen zeker vaker gaan surfen! Een kleine impressie van het surfen en het kamp waar we zaten (Mojo Surf Shack ) Ow, en we hebben de manier van praten ook helemaal te pakken hoor, totally awesome duuuude! Wicked!

Na de trip terug naar Sydney (weer 6 uur rijden.. ) hebben we nog even met “ons” groepje gegeten in de Sidebar, bij het hostel waar we werder gedropt. Dit was echt nog even supergezellig en we hebben weer heerlijk gegeten voor 10 dollar (5 euro )

De meiden die ons met de startweek hebben begeleid zijn ook nog meegeweest, zij hebben ook nog wat foto’s gemaakt:

Ja het was echt een heel gaaf weekend, en er zijn ook nog foto’s gemaakt door de crew van Mojo, maar deze staan op een cd, en die heb ik nog niet gezien, dus die komen nog Verder heb ik nog 1 foto, tot slot, om te laten zien in welke wijk van Sydney we nou precies zitten

Nou ik denk dat jullie wel weer even genoeg te lezen gehad hebben, dus,

See ya later dudes!!

We wensen jullie allemaal een hele fijne kerst!