Frank en Marjolijn in Australi

Allereerst:

De pakketjes zijn binnen! Eindelijk Bij het pakketje met de tijdschriften bleek dat de TNT het adres van de camping niet kon vinden…. En voor het DHL pakketje was het even moeilijk met de douane, maar nadat ik wat meer informatie gegeven had en 3 keer bij DHL in Adelaide langsgeweest was kon ik het eindelijk ophalen. We zijn er echt heel erg blij mee, dus vanaf hier nogmaals: BEDANKT! (aan Frank heb ik geen kind meer dankzij de VI’s en ik kan me eindelijk weer fatsoenlijk douchen met de washandjes )

In Adelaide hebben we ook niet stilgezeten tijdens het wachten. We hebben Port Adelaide bezocht en een dolfijnencruise gedaan. Dit omdat we toen we op het strand aan het zwemmen waren bij de camping, zomaar ineens een stuk of 5 dolfijnen zagen zwemmen! En ze kwamen heel dichtbij, bijna aanraakbaar! We hadden de hoop dat we op deze cruise nog meer dolfijnen zouden zien, maar helaas. Gelukkig was ie niet zo duur (2 dollar… ) Maar toen we de haven invoeren, zagen we ineens een moeder met kind! Wel ver weg, je ziet nog net de vin… Maar oke… Bewijs geleverd, we hebben dolfijnen gezien

Nadat we de pakketjes allemaal opgehaald hadden, zijn we meteen vertrokken vanuit Adelaide, want hoewel we een fantastische camping hadden, wilden we erg graag verder rijden! Op naar Port Augusta dus! We waren erg blij eindelijk weer op weg te zijn. Het uiteindelijke doel was Perth dus na Port Augusta hebben we nog gestopt in Port Lincoln en Ceduna. Het laatste was echt vreselijk…. Gauw door Maar in Port Lincoln hebben nog fantastisch gestaan (zo’n uitzicht met koken, moeten jullie toegeven, dat heeft niemand thuis ) Ook hebben we nog het national Park Coffin Bay bezocht, erg mooi, eerste kennismaking met de enorm mooie stranden van de zuidkust!

Na Ceduna begon voor ons een zware tocht, we hadden 1400 km voor de boeg, in 2 dagen… Nou zou je zeggen, ach, Zuid Frankrijk is 1200 km en dat doen we in 1 dag, dus dat moet een eitje zijn! Maar…. Zo’n saaaaaaaai stuk hebben jullie nog nooit gezien…. De Nullabor Plain betekend ongeveer ‘Treeless’. Nou. Ik heb inderdaad niet eens bomen gezien… Er is dus echt gewoon he-le-maal niks te zien onderweg! Dit stuk besloeg ook nog eens de 146,6km lange weg rechtdoor… Het langste stuk rechtdoor in Australie

Na deze 2 dagen kwamen we de auto spuugzat in Esperance aan. Hier hebben we 3 dagen gestaan en echt genoten. Gewoon even geen lange ritten, genieten en uitrusten. En genoten hebben we! Voor mij is hier een droom uitgekomen. We hebben hier werkelijk de mooiste stranden ooit gezien! Hagelwit zand, groene bergen, blauwe lucht, en een kristalheldere blauwe zee!!! FANTASTISCH! Er zijn geen woorden voor, kijk maar op de foto’s Het liefste hadden we het in een doosje gestopt om mee naar huis te nemen, maarja, dat gaat niet…

Na Esperance zijn we nog gestopt in Albany, Margeret River en vervolgens door naar Perth! Gek idee, zo lang over gedacht en nu zijn we gewoon in de meest geisoleerd hoofdstad ter wereld Eerste indruk is goed, we hebben een mooie camping, en de stad ziet er gezellig uit. Wel gek om na al dat niks en kleine dorpjes weer in een stad te zijn! Maar het bevalt wel. Hier in Perth heb ik ook een dokter bezocht om recepten te halen voor mijn insuline, en die kan ik morgen ophalen. Gaat allemaal prima zo!

Dat was het weer even voor nu, de foto’s zijn weer te vinden op Picasa:

Foto’s!